تجربه ساخت عیدانه‌های رکامندر

از بچگی وقتی که تو برنامه کودک میدیم که کسی با چوب یه وسیله‌ای رو میسازه و اونو به کسی که دوسش داره هدیه میده، کار کردن با چوب برام شده بود یه رویا و از طرفی به نظرم خیلی کار سختی میومد.

یه روز خیلی اتفاقی تصمیم گرفتم که خودم وسایل چوبی بسازم و دنبال کارگاه نجاری بودم وقتی با دوستام مشورت کردم منو خیلی ترسوندن که این کار خیلی خطرناکیه و ممکنه انگشت‌هاتو از دست بدی. بالاخره یه کارگاه نجاری پیدا کردم و وقتی با مربی اونجا که یه خانم کارآفرین بود صحبت کردم و باهاش مشورت کردم بهم گفت خوب میتونی با کلاس کار با حجم شروع کنی و هیچ ابزار خطرناکی نداره، فعلا فقط با چوب ساب کار میکنید، خیلی خوشحال شدم و هیجان زده برای اولین جلسه آماده شدم، طرح یه پرنده رو برای ساخت انتخاب کردم و هر جلسه قسمتی از کار رو با چوب ساب تراش میدادم و کم کم پرنده کوچک من داشت ساخته میشد، از جلسه اول با اینکه خیلی بدشکل و ناکامل بود دوسش داشتم،چهار جلسه دو ساعته طول کشید تا کامل بشه، جلسه چهارم وقتی سنباده زدن تموم شد، اینکه از یه تیکه چوب تونستم پرنده به این زیبایی بسازم خیلی هیجان زده بودم و به طرز عجیبی دوسش داشتم و میبوسیدمش، باورم نمیشد وقتی بیرون از خونه هستم بهش فکر میکنم و به یاد میارمش.

نزدیک عید بود و از ماه ها قبل داشتم به عیدی مشتری‌ها فکر میکردم و اینکه چه هدیه خلاقانه ای میتونیم تهیه کنیم، که همیشه ازش استفاده کنن، بی نهایت دلم میخواست که خودم با چوب یه هدیه بسازم ولی برای این کار نیاز بود که کلاس نجاری برم. تصمیم گرفتم ماه دوم کلاس نجاری برم تا شاید بتونم نزدیک عید خودم عیدی ها رو بسازم، باید اعتراف کنم دیدن اون همه ابزار خطرناک و صداهای بلند خیلی منو ترسوند ولی وقتی دیدم بقیه خانم ها خیلی راحت دارن کار میکنن و وسایل خوشگلی ساختن یکم آروم شدم.

وسایل ایمنی که همیشه بایدتو کارگاه همراه داشته باشیم. ماسک، عینک و دستکش هست. براده های چوب خیلی راحت و سریع، هم تو پوست دست میرن هم چشم و هم موقع تنفس اذیت میکنن.

فقط دو جلسه از کلاس نجاری گذشته بود و اواسط اسفند ماه بود که تصمیم گرفتم عیدی ها رو بسازم با همفکری بچه های تیم رکامندر، تصمیم گرفتیم یه ست اداری چوبی درست کنم، فکر میکردم خیلی ساده است و کاری نداره ولی کار با تعداد بالا خیلی سخته و حوصله میخواد. حتی چوب رو از شمال گرفتم که همین اولین اشتباهم بود، چوب هم خام بود هم خیس. که نیاز به رنده و گندگی داشت و هم باید خشک میشد. پیدا کردن کارگاهی که برام چوب رو رنده کنه خودش یه داستان طولانیه. خلاصه همه چوب ها رو برش زدم، قطعات ۸ در ۸ سانت و بعد برش‌های شیب‌دار برای استند موبایل رو با اره زدم، و بعد جا کارتی وقتی نوبت برش گرد شد دستگاه دریل خراب بود و یه روزطول کشید تا دستگاه درست بشه، همه این چوب ها باید سنباده میشد و بعد شاپان میزدم و بعد سیلر و دوباره سنباده و بعد کیلر. برای اینکه به کارها سرعت بدم یه سنباده زن برقی خریدم که تو خونه هم کار کنم. یه هفته مداوم روزی ۸ ساعت طول کشید تا همش تموم شه و برای لیزر هم حتما باید لیزر co2 که چوب رو میسوزنه استفاده میکردیم.

در نهایت این عکسی که می بینید نمونه نهایی کار است.

کار کردن با چوب حس خیلی خوبی بهم میده و تمام مدتی که با چوب کار میکنم ذهنم از همه چی خالی میشه، هیچ فکری دیگه‌ای جز تجسم اینکه کار در نهایت چه شکلی میشه تو ذهنم نیست. اگر شما هم به کار نجاری علاقه دارید، خوشحال میشم نظرتون رو درباره کار با چوب بدونم. ویدیو مراحل ساخت رو می تونید در کانال آپارات رکامندر مشاهده کنید.

نوشته شده توسط سحر پاک سرشت

0 پاسخ

برای ما بنویسید

دوست داریم نظر شما رو بدونیم

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *